آمادگي براي پدر ومادر شدن، بارداري ناخواسته، پدر و مادري، بدون افراط و تفريط، آمادگي براي پدر و مادر شدن

« مطلب قبلی سایت | بازگشت به صفحه اول وبگشت | مطلب بعدی سایت »

آمادگي براي پدر ومادر شدن

بچه‌دار شدن هم مثل ازدواج كردن يك امر طبيعي در زندگي هر انساني است. با پيشرفت دنيا سبك زندگي بشر نيز با تغييرات زيادي رو به رو است كه جنبه‌هاي مختلف زندگي نيز تحت‌الشعاع اين تغيير قرار خواهد گرفت. يكي از اين جنبه‌ها بچه‌دار شدن است كه سبك تفكرات راجع به بچه‌دار شدن، شيوه بچه‌داري،‌ تعداد فرزندان و... همگي دستخوش اين تغييرات شده‌اند.

در گذشته شايد دغدغه‌ها راجع به بچه‌دار شدن كمتر بود و والدين به راحتي و هر تعدادي كه مي‌خواستند بچه‌دار مي‌شدند بدون اين‌كه به چگونگي بزرگ شدن و مسائل آنها اعم از آموزش و پرورش، بهداشت، تغذيه و... بينديشند، اما امروزه ما شاهد پدر و مادراني هستيم كه تمام زندگي‌شان يك يا دو فرزند است كه تمام وقت و انرژي آنها را مي‌گيرند. با اين تغييرات وقتي زوج‌ها به بچه‌دار شدن فكر مي‌كنند با ترديدها و ترس‌هايي روبرو مي‌شوند كه نمي‌دانند تصميم درست چيست. به همين منظور ما دانسته‌هاي خود را در اختيار شما قرار مي‌دهيم تا شايد بتوانيد راجع به اين امر بهتر و با اطمينان بيشتري تصميم بگيريد.

آمادگي براي پدر و مادر شدن

براي بچه‌دار شدن هم آمادگي پدر شرط است هم مادر، اگر يكي از زوجين بخواهد بچه‌دار شود و ديگري نخواهد نمي‌توان تصميم به بچه‌دار شدن گرفت چرا كه به دنيا آوردن بچه و بزرگ كردن آن به آمادگي هر دو احتياج دارد تا بتوانند با همكاري هم پدر و مادر ايده‌آلي باشند و فرزند سالمي ‌را نيز به دنيا بياورند و به شايستگي بزرگ كنند.

وقتي زن دوست ندارد كه بچه‌دار شود مرد هرگز نبايد بر بچه‌دار شدن پافشاري كند چرا كه هرچه پدر در امر بچه‌داري به مادر كمك كند باز اين مادر است كه بايد با محبت و حوصله و اشتياق فرزند خود را بزرگ كند و اگر اين آمادگي را نداشته باشد مادر و بچه با هم ضربه خواهند خود و ممكن است هر دو دچار مشكل شوند.

وقتي مرد دوست ندارد بچه‌دار شود نيز نبايد بدون آمادگي او بچه‌دار شد چرا كه هر چقدر مادر در امر بچه‌داري تبحر داشته باشد باز هم به كمك پدر در اين امر احتياج دارد و اگر مرد نتواند اين را بخوبي درك كند يا نخواهد كمك كند آن وقت نيز خانواده ضربه خواهد خورد و نمي‌توان آن‌طور كه بايد بچه‌داري كرد.

پدر و مادر بودن هر كدام وظايف خاصي را به همراه مي‌آورد كه اگر آمادگي قبلي وجود نداشته باشد بار مسووليت سنگيني خواهد كرد و پدري و مادري كردن را دشوار.

پس براي بچه‌دار شدن آمادگي ضمني و خواست قبلي هر دو طرف شرط است. حال اگر يكي از دو طرف مخالفت مي‌كند به جاي پافشاري دنبال دليل آن باشيد و ببينيد چرا يكي از شما نمي‌خواهد بچه‌دار شود. گاهي افراد از بچه‌دار شدن مي‌ترسند كه در ادامه راجع به اين موضوع صحبت خواهيم كرد. گاهي نيز ممكن است به زندگي زناشويي خود اميدوار نباشند كه در اين صورت نيز اول از همه بايد مشكلات بين زن و شوهر حل شود و اصلا به بچه‌دار شدن تا حل كامل مشكل فكر نكرد. بعضي‌ها نيز فكر مي‌كنند با آمدن بچه ممكن است از محبت همسرشان به آنها كم شود كه اين تفكر كاملا غلط است، زيرا ممكن است بر اثر زيادتر شدن مسووليت‌ها وقتي كمتر از گذشته را با همسر خود باشيد اما همسرتان شما را در دوجايگاه دوست خواهد داشت هم به عنوان همسر و هم به عنوان پدر يا مادر بودن بچه‌شان و اين محبت را دو چندان مي‌كند و بين‌شان پيوند عميق‌تري برقرار خواهد شد و با يك برنامه‌ريزي دقيق مي‌توانيد لحظات خوشي را نيز با همسرتان داشته باشيد.

باورهاي غلط

1 - رفع مشكلات با بچه‌دار شدن: اگر مشكل شما بيكاري است و حوصله‌تان سر رفته است، اگر همسر بي‌مسووليتي داريد، اگر همسرتان معتاد يا رفيق باز است و هيچ وقت در خانه نيست، اگر همسر شما تنبل است و خانه تان هميشه به هم ريخته است، اگر دائما با همسرتان جر و بحث داريد و گاهي نيز به جدايي فكر مي‌كنيد و... چرا فكر مي‌كنيد با بچه‌دار شدن مي‌توانيد اين مشكلات را حل كنيد. بچه نه مشاور است نه وكيل است و نه روانشناس و نه اسباب بازي و وسيله سرگرمي يا متخصص ترك اعتياد بلكه انساني است كه با ناتوانايي‌هاي خاصي به دنيا مي‌آيد و احتياج به حمايت همه جانبه شما دارد آن وقت اگر شما به كمك اين موجود ناتوان در حل مشكلاتتان فكر مي‌كنيد كاملا در اشتباهيد چرا كه او با مشكلات و دغدغه‌هاي جديدي مي‌خواهد وارد زندگي شما شود و وقت بيشتري را از شما خواهد گرفت و اگر هم در بعضي خانواده‌ها مي‌بينيد كه مشكلشان با بچه حل شده است به اين دليل است كه آنها ديگر فرصت فكر كردن به مشكل را ندارند و تنها به دليل بچه داشتن با هم زندگي مي‌كنند و در واقع زندگي خود را فداي فرزندشان كرده‌اند و كمتر احساس خوشبختي مي‌كنند. اگر در زندگي زناشويي خود دچار مشكل هستيد ابتدا به حل آن فكر كنيد و بعد به بچه‌دار شدن چرا كه بچه‌دار شدن راه حل نيست بلكه مساله اي جديد است.

2‌- اگر بچه‌دار شويد ديگر نمي‌توانيد با هم اوقات خوشي داشته باشيد و از هم دور مي‌شويد: شما مي‌توانيد با بچه‌دار شدن به همسرتان نزديك‌تر شويد چرا كه حالا علاوه بر نقاط مشترك و پيوند‌هايتان يك فرزند داريد كه پيوند عميقي بين شما برقرار مي‌كند و شما را به هم نزديك مي‌كند. شما مي‌توانيد با هم از وجود فرزندتان لذت ببريد. هيچ چيز لذت بخش‌تر از همكاري در بچه‌داري نيست. در عين حال نيز قرار نيست و درست هم نيست كه شما تمام وقت خود را صرف بچه كنيد و از همسرتان و حتي از خودتان غافل شويد بلكه مي‌توانيد با برنامه‌ريزي و مديريت زمان و كارها وقت‌هايي را هم به خود و همسرتان اختصاص دهيد.

3‌ - بچه‌دار شدن به اميد اين‌كه ديگران او را بزرگ مي‌كنند : داشتن كمك در بچه‌داري نعمت بزرگي است. افرادي مثل خاله و عمه و مادر بزرگ‌ها مي‌توانند چند ساعت در روز فرزند شما را نگهداري كنند اما مسووليتي در اين زمينه نخواهند پذيرفت و ممكن است هر لحظه ديگر شرايط نگهداري فرزند شما را نداشته باشند. پس بدون توجه به اين‌كه چه كسي مي‌خواهد به شما كمك كند روي توانايي‌هاي خود حساب كنيد كه اگر كسي نتوانست به شما كمك كند بتوانيد از پس نگهداري بچه بر بياييد.

4 - بچه خودش بزرگ مي‌شود: بزرگ شدن تنها قد كشيدن طولي و عرضي نيست بلكه جنبه‌هاي مختلفي در بزرگ كردن بچه وجود دارد مثل تربيت اخلاقي روحي و حتي جسمي.‌ شما اگر مراقب تغذيه و فرزندتان نباشيد ممكن است در آينده دچار مشكل شود، يك سرما خوردگي كوچك مي‌تواند مشكل‌ساز شود و يك لحظه غفلت از بچه مي‌تواند جسم و روح او را به خطر بيندازد. پس بچه‌داري مسووليتي بزرگ ولي شيريني است كه نبايد با بچه‌دار شدن از زير آن شانه خالي كرد و به اين اميد ماند كه بچه خودش بزرگ خواهد شد. نبايد تعداد زيادي بچه به دنيا آورد و به آينده اين بچه‌ها فكر نكرد. يك فرزند موفق و سالم لذت بيشتري از چند فرزند ناموفق و رشد نيافته دارد.

حرف اطرافيان، تنها نظر شخصي است

1 - زمان بچه‌دار شدن : دير يا زود بودن براي بچه‌دار شدن به خود شما بستگي دارد. آمادگي جسمي‌ و روحي شما توامان مي‌تواند شما را پدر و مادر خوبي كند نه سن و سال شما. بسيارند پدر و مادران جواني كه نمي‌توانند والدين خوبي براي فرزندانشان باشند و بسيارند والديني كه سن بيشتري دارند ولي در پدر و مادر بودن كامل نيستند پس حرف اطرافيان كه دارد دير مي‌شود و زودتر بچه‌دار شويد نبايد ملاك تصميم‌گيري شما باشد بلكه آمادگي خودتان شرط است. در مورد زود بودن نيز همين‌طور، ممكن است شما در بدو ازدواج خود با همسرتان تصميم بگيريد بچه‌دار شويد و توانايي‌هاي خود را بسنجيد و ببينيد مي‌توانيد والدين خوبي باشيد پس چه بهتر كه زودتر بچه‌دار شويد (البته در بدو ازدواج براي اين‌كه زن و شوهر هنوز تجربه كافي براي زندگي مشترك به دست نياورده‌اند و ممكن است هنوز به طور كامل همديگر را نشناخته باشند بهتر است حداقل تا يكسال صبر كنند و بعد بچه‌دار شوند.)

2 - تعداد بچه‌ها: شما مي‌خواهيد فرزندتان را بزرگ كنيد و شما مي‌توانيد تصميم بگيريد كه چند فرزند مي‌خواهيد. پس براساس توانايي‌ها و شرايط و خواسته‌هايتان تصميم بگيريد كه فرزندان بعدي خود را چه موقع و ‌چه تعدادي به دنيا بياوريد. ممكن است شما با يك فرزند احساس رضايت داشته باشيد و ممكن است نه. پس خودتان مي‌دانيد كه چه بكنيد و مسووليت يك يا چند فرزند را بپذيريد. گاهي نيز ممكن است به خاطر اين‌كه جنس خاصي از فرزند را نداريد اطرافيان به شما فشار بياورند كه يك دختر يا يك پسر به دنيا بياوريد اما بدانيد كه دختر و پسر فرقي ندارد مهم اين است كه شما مي‌توانيد يك فرزند ديگر بياوريد و بزرگ كنيد يا خير. پس به حرف اطرافيان توجه نكنيد.

3‌- بچه‌داري خيلي سخت يا خيلي آسان است : ممكن است كسي كه بچه‌اي بيمار يا بد قلق دارد به شما بگويد كه بچه‌داري خيلي سخت است يا كسي كه بچه‌اي آرام و خوش اخلاق دارد و همسرش به او در بچه‌داري كمك مي‌كند به شما بگويد كه بچه‌داري خيلي آسان است، اما واقعيت اين است كه بچه‌داري نه خيلي سخت است و نه خيلي آسان. اگر شما مهارت‌هاي لازم را در بچه‌داري داشته باشيد مي‌توانيد كودك خود را بدون مشكل بزرگ كنيد و قضاوت راجع به سختي و آساني بچه‌داري را خودتان انجام دهيد و از كسي نپرسيد چرا كه انساني با شرايط جسمي، روحي و محيطي مثل شما وجود ندارد كه بتواند جاي شما قضاوت كند.

خلاصه يادتان باشد به نظر‌هاي ديگران به عنوان تجربه‌هاي شخصي‌شان نگاه كنيد نه يك نظريه صرف. استفاده از اين تجربه‌ها خوب است اما كافي و تعيين كننده نيست.

ترس‌هاي بي‌مورد

1‌ - سلامتي خود و فرزند: اگر تحت نظر پزشك متخصص هستيد و او سلامت خود و فرزندتان را تاييد مي‌كند ترس‌تان بي‌مورد است. ترس از زايمان و ترس از سالم نبودن بچه ترسي است كه همه مادران به آن دچار مي‌شوند اما نبايد آنقدر زياد شود كه مادر را دچار استرس كند يا از بچه‌دار شدن پشيمان، بلكه اين ترس بايد تا اندازه‌اي باشد كه شما را به احتياط‌هاي لازم وادارد تا مراقب خود و فرزندتان باشيد و شيوه زندگي سالم را پيشه كنيد نه بيشتر.

2‌ -ترس از ناتواني: اين ناتواني شامل جنبه‌هاي مختلفي از قبيل مالي، جسمي‌، بزرگ كردن بچه و جنبه روحي و رواني مي‌شود. بايد گفت كه فرزند شما وقتي به دنيا مي‌آيد به طور ناخود آگاه انرژي به شما و همسرتان مي‌دهد كه مي‌توانيد خيلي بيشتر از آنچه قبلا فعاليت مي‌كرديد فعال باشيد و همين امر باعث مي‌شود شما انگيزه بيشتري داشته باشيد و تلاش مضاعفي كنيد تا شرايط مادي خود را بهبود ببخشيد و خواهيد ديد كه بايك برنامه‌ريزي مالي مي‌توانيد به راحتي بچه‌دار شويد و ببينيد كه بچه نه اين‌كه شرايط مادي شما را بد نكرده بلكه باعث بهبودي آن نيز شده است (اين مساله را تمام كساني كه بچه‌دار شده‌اند تاييد مي‌كنند.) البته اين به معني آن نيست كه شما تعداد زيادي بچه بياوريد به اميد اين‌كه هركدام روزي خود را مي‌آورند بلكه بايد به فراهم كردن رفاه نسبي براي آنها نيز بينديشيد و در تعداد فرزندانتان تجديد نظر كنيد.

از لحاظ توانايي جسمي‌ و روحي نيز بايد بدانيد كه خداوند در وجود همه‌ حس پدر و مادري را نهاده است و هر جسم و روح سالمي‌ مي‌تواند پدر و مادر خوبي شود پس ترس بي اساسي راجع به اين مساله نداشته باشيد و اگر هم مشكل جسمي‌ يا روحي در گذشته يا حال داشته يا داريد حتما قبل از بارداري به پزشك مراجعه كرده و با او مشورت كنيد تا اطمينان كافي به دست بياوريد.

پدر و مادري، بدون افراط و تفريط

يك چيز مهم كه بايد در بچه‌دار شدن بدانيد اين است كه شما بايد والديني باشيد كه در همه چيز متعادل است و افراط و تفريط را كنار بگذاريد. متاسفانه در جامعه امروز ما كمتر والديني يافت مي‌شود كه تعادل را در پدر و مادري كردن رعايت كند يا شاهد والديني هستيم كه تمام زندگي و تمركزشان فرزندانشان هستند و دائما در حال سرو كله زدن با فرزندانشان هستند و دغدغه‌اي جز آنها ندارند يا پدر و مادراني كه فرزندان خود را رها كرده و برايشان مهم نيست كه حال و روزشان چگونه است. هر دو اين حالات غلط است و پدري و مادري كردن اين نيست بلكه شما بايد در نقش يك معلم و مشاور و دوست براي فرزندتان باشيد نه اين‌كه تمام وقت و انرژي خود را صرف فرزندتان كنيد و تازه بهره كافي نيز نبريد. وقتي مي‌خواهيد به مسيري برسيد اگر سرعتتان زياد باشد از آن هدف رد مي‌شويد و اگر سرعت كمي‌ داشته باشيد به آن نمي‌رسيد يا دير مي‌رسيد. سرعت مجاز در والدين يعني تعادل داشتن يعني شما بايد راه و رسم زندگي را به فرزندانتان بياموزيد و آنها را آزاد بگذاريد تا انتخاب كنند و در انتخاب گزينه بهتر كمكشان كنيد نه اين‌كه به جاي آنها انتخاب كنيد و به جاي آنها زندگي كنيد. به جاي اين‌كه با فرزندتان درس بخوانيد درس خواندن را برايش جا بيندازيد و نحوه آن را به او بياموزيد تا هم وقت كمتري از خودتان تلف شود و هم فرزند شما بتواند بدون شما زندگي كند. براي اين‌كه مهارت‌هاي پدر و مادري كردن را بياموزيد هم مي‌توانيد با يك روانشناس مشورت كرده و به او اعتماد كنيد تا در هر زمينه شما را راهنمايي اصولي كند و هم مي‌توانيد با مطالعه، روش‌هاي علمي ‌و ثابت شده را پيدا كنيد.

بارداري ناخواسته

تمام مسائلي كه گفتيم براي كساني بود كه در حال فكر كردن به بچه‌دار شدن هستند و مي‌خواهند قبل از بچه‌دار شدن تمام نكات را بسنجند، اما گاهي پيش مي‌آيد كه افراد بدون اين‌كه آمادگي و انتظارش را داشته باشند بچه‌دار مي‌شوند. در اين شرايط به ترتيب اولويت زير مي‌توانيد مقدمات بچه‌دار شدن خود را فراهم كنيد.

1‌ -حفظ آرامش: قبل از هر چيز آرامش خود را حفظ كنيد و به هيچ وجه دچار استرس نشويد و براي به دست آوردن اين آرامش و حفظ آن در طول بارداري بكوشيد، حتي اگر لازم شد نزد روانشناس روش‌هاي رسيدن به آرامش را بياموزيد.

2 - سلامتي مادر و بچه: براي اين‌كه هيچ وقت سلامتي خود و فرزندتان را به خطر نيندازيد قبل از هر عكسبرداري، واكسن زدن يا دارو خوردن از اين‌كه باردار نيستيد مطمئن شويد. سبك زندگي خود اعم از تغذيه، تفريحات و فعاليت‌هاي بدني و رواني را به سبك يك زندگي سالم پيش ببريد.

به محض اين‌كه فهميديد باردار هستيد فهرستي از فعاليت‌ها و داروهايي كه قبل از خبر بارداري‌تان مصرف كرده‌ايد يا انجام داده‌ايد تهيه كنيد و به پزشكتان بدهيد تا احتمال هر گونه خطر را از بين ببريد. دائما تحت نظر پزشك باشيد و راهكارهاي او را به كار ببريد و ورزش را فراموش نكنيد.

3 - حل كردن مشكلات: ‌اگر با همسرتان مشكلي داريد قبل از به دنيا آمدن فرزندتان مشكل را حل كنيد و بهترين و كوتاه‌ترين راه مراجعه به يك روانشناس يا مشاور مجرب براي رفع مشكلات زناشويي است براي اين‌كه با آغوشي باز به استقبال فرزند خود برويد و نگران آينده زندگي مشترك خود نباشيد.

4 - كسب مهارت‌ها: اگر مادري بي‌تجربه هستيد و از بچه‌داري چيزي نمي‌دانيد قبل از به دنيا آمدن فرزندتان اين مهارت را بياموزيد. مي‌توانيد به كلاس‌هاي كودكياري مراجعه كنيد، مطالعه كنيد يا در كنار كسي كه بچه كوچك دارد و از شما باتجربه‌تر است برويد و از او اين مهارت‌ها را بياموزيد تا در بچه‌داري مادري دستپاچه نباشيد كه فرزندتان را موش آزمايشگاهي كنيد.

5 - همراهي با همسر: وظيفه پدر، همراهي همه جانبه با مادري است كه بدون پيش‌بيني قبلي مادر شده و ممكن است كمي ‌مضطرب باشد. شما بايد با دلداري دادن به او و همراهي خود آرامشش را باز گردانيد و او به دلگرمي‌شما محكم‌تر و مطمئن‌تر به مادر شدن بينديشد.

6 - تغيير در اولويت‌بندي هدف‌ها: اگر براي زندگي خود هدف‌هاي زيادي داشتيد كه با وجود بچه نمي‌توانيد به آنها جامه عمل بپوشانيد، آنها را از بين رفته ندانيد بلكه با يك تغيير در زمان و اولويت هدف‌هايتان مي‌توانيد براي آينده برنامه‌ريزي كنيد و به همه اهدافتان برسيد و مادر يا پدر هم باشيد.

با رعايت اين موارد مي‌توانيد آمادگي نسبي براي بچه‌دار شدن پيدا كنيد و نگران نباشيد.

يادتان باشد بچه‌ها گل‌هاي باغ زندگي اند و قطعا نشاط و شوري كه به زندگي مي‌بخشند به تحمل سختي‌هاي بچه‌دار شدن مي‌ارزد البته شما مي‌توانيد با رعايت اصول،‌ فرزندي پرنشاط داشته باشيد و بر رضايت خاطر خود و فرزندتان بيفزاييد و از آن سختي‌ها‌ بكاهيد.